Afazja

Zaburzenia funkcji językowych - co to takiego?

Otwarta książka, okulary i kawa z mlekiem na białym tle

Afazja jest wynikiem zaburzeń funkcji językowych spowodowanych uszkodzeniem mózgu różnego pochodzenia. Afazja utrudnia, a czasem uniemożliwia porozumiewanie się w mowie, piśmie, czytanie, liczenie. Może dotyczyć wyłącznie posługiwania się słowem (np. afazja ruchowa), ale równie dobrze - przekazu emocjonalnego, akcentu, tempa, intonacji, rozumienia i nadawania cech prozodycznych (niewerbalnych składników) komunikatów. Wyróżnia się różne typy afazji i istnieje co najmniej kilka ich klasyfikacji.

Afazja najczęściej powstaje w wyniku naczyniowych incydentów mózgowych takich jak udar niedokrwienny lub krwotoczny (wylew). Rzadziej występują jej postaci pierwotne w wieku dziecięcym oraz zaburzenia afatyczne o podłożu neurodegeneracyjnym jak w przypadku afazji pierwotnej postępującej (jedno ze schorzeń tzw. otępiennych z grupy otępień czołowo-skroniowych). Zaburzenia afatyczne mogą wystąpić w wyniku urazu czaszkowo-mózgowego, gdy do uszkodzenia dojdzie w obszarach odpowiedzialnych za funkcje komunikacyjne oraz w przypadku guzów mózgu.  

Dlaczego to tak ważne i jak pomóc choremu?

Część profilu kobiety z uchylonymi, czerwonymi ustami

Mowa, możliwość efektywnego porozumiewania się i przekazu własnych potrzeb, przekonań i innych treści wewnętrznego świata to jedna z kluczowych zdolności człowieka.  Stąd utrata funkcji komunikacyjnych jest niezwykle dotkliwa dla chorych i ma znaczny wpływ na samopoczucie, myślenie o sobie i poziom własnej wartości. Bywają afazje, w których pacjent nie zdaje sobie sprawy z zaburzenia i nie pojmuje, dlaczego inne osoby go nie rozumieją. Można obrazowo powiedzieć, że nie słyszy tego, co wypowiada, ponieważ kontrola słuchowa wypowiedzi została zaburzona i mówiąc wydaje mu się, że wypowiada to, co pomyśli, natomiast odbiorca słyszy wyłącznie bełkot lub neologizmy (np. afazja czuciowa). Prowadzi to często do nasilonej frustracji i drażliwości. Zdarzają się także sytuacje, gdy pacjent wszystko rozumie, a jedyne czego nie potrafi to udzielić odpowiedzi. Bywa, że w takich sytuacjach członkowie rodziny zaczynają traktować go jakby był dzieckiem, nie rozumował samodzielnie lub jakby go w ogóle nie było – zamiast mówić do niego, mówią o nim. W przypadku gdy funkcjonowanie chorego jest dla bliskich niezrozumiałe warto zasięgnąć porady u neuropsychologa, neurologopedy czy neurologa.

Oprócz tego, że chorzy borykają się z trudnościami komunikacyjnymi, część z nich dotykają także inne dysfunkcje poznawcze: pamięci, uwagi, funkcji wykonawczych, zdolności wykonywania złożonych, celowych sekwencji ruchowych, myślenia. Dlatego objęcie chorego terapią neuropsychologiczną, w której kompleksowo zajmuje się rehabilitacją utraconych lub osłabionych funkcji jest niezwykle istotne z punktu widzenia procesu zdrowienia i długofalowego rokowania. U części chorych udaje się skutecznie usprawnić obniżone funkcje, u części niezbędne będzie wypracowanie dostosowanych strategii kompensacyjnych (radzenia sobie) lub wdrożenie metod komunikacji alternatywnej.

Kamila Fryc

Copyright © Uważna Pracownia Terapii - Poznań   

Tags: Zaburzenia

Umów spotkanie

Kamila Fryc
tel. 796 030 230
Paulina Zerka
tel. 730 767 067

Aleksandra Szarek-Baryga
tel. 664 713 900
Martyna Prabucka
tel. 724 576 658
Kinga Żołnowska

tel. 662 127 413
Piotr Sibilski
tel. 502 720 111

Przyjdź na wizytę

Uważna
Pracownia Terapii

ul. Kasztelańska 7
60-316 Poznań

NIP: 777-291-26-15

Dołącz do nas na Facebook'u

Zobacz wskazówki dojazdu.