Adolescencja – burza dorastania

Dorastanie – jeden z najtrudniejszych okresów w życiu nastolatka: „Nic nie rozumiesz!” „Nie wiesz co czuje!” „Szkoła jest beznadziejna!” Jak odnaleźć właściwą drogę w tym trudnym  dla dziecka i dla rodziców okresie?

Nagła zmiana frontu

Photo_by_Warren_Wong_on_Unsplash

Okres adolescencji – dorastania jest przejściowym momentem między byciem dzieckiem a dorosłym. To czas rozwojowego kryzysu, kiedy następuje wiele zmian w ciele i psychice młodego człowieka. Rodzice przestają być centralną częścią życia swojego dziecka. Gdzie wędruje jego uwaga? W stronę rówieśników, szkoły, mediów, trendów. Zanika bezkrytyczna bliskość z rodzicami. Pojawia się bunt, wahanie nastrojów, wycofanie. Młody dorosły zmienia się zarówno fizycznie, jak i psychicznie. Zaznacza swoją obecność, autonomię i odmienność od rodziców – to, że ma własne zdanie i nie musi się podporządkować. Burzliwe zmiany hormonalne, dojrzewanie płciowe i coraz silniejsza indywiduacja, sprawiają, że nastolatek ulega różnym, silnym emocjom. Impulsywnie podejmuje decyzje, które kończą się kłótniami czy buntem choćby dla zasady. Testuje wytrzymałość swoich rodziców. Emocje, z którymi się zmaga są bardzo zmienne i zarazem sprzeczne jak - miłość i nienawiść czy radość i smutek. Dokładnie tak jak opinie rówieśników. W tym czasie utożsamia się z kręgiem swoich znajomych. Próbuje udowodnić sobie i innym „ile jest wart”. Chce być coraz lepszą wersją siebie w świecie pełnym bodźców. Zmienia wygląd, szuka zainteresowania i podziwu, czasem w kręgu subkultury. Grupa rówieśnicza odgrywa ważną rolę w dorastaniu młodego nastolatka, to w niej szuka zrozumienia i akceptacji.

Gwałtowne wyładowania

Photo_by_2Photo_Pots_on_Unsplash

Każdy dorosły przechodził przez okres dojrzewania, dla każdego jest to coś osobistego. Dorastanie to czas inicjacji: pierwsze wagary, pierwsze związki, wypalone papierosy, wypite piwo czy pierwsze kontakty seksualne. Kłótnie to istny huragan: złość, żal do całego świata i dźwięk trzaskających drzwi. Kto z nas tego nie robił? Czy jest jednak sposób, aby złagodzić burzę, jaką jest dorastanie? Dojrzewanie to naturalny proces w życiu człowieka, do tego bardzo ważny i potrzebny, choć burzliwy, pomaga dziecku wejść w dorosłość i przy odpowiednim wsparciu pozwoli spojrzeć na życie z dobrej perspektywy. Ta perspektywa w dużej mierze zależy od kilku czynników. Pierwszy to otoczenie. Relacje z rówieśnikami są w tym okresie bardzo istotne i przy tym bywają trudne. W dobie narastającej agresji i wszechobecnego Internetu łatwo o spięcia. Odzieranie z prywatności czy ośmieszenie w trakcie dorastania to ogromny ciężar. Wszelkie trudne doświadczenia w tym czasie wpływają na osobowość, samoocenę i postrzeganie świata. Media i aktualne trendy bardzo silnie oddziałują na dorastającą młodzież: pogoń za ideałami i chęć bycia lepszą wersją siebie nie ułatwiają odnalezienia się w rzeczywistości. Zwłaszcza, gdy wygląd dla młodzieży staje się najważniejszy. Gdy napór trudnych przeżyć wewnętrznych i sytuacja zewnętrzna przekroczą możliwości radzenia sobie młodego człowieka, mogą pojawić się niepokojące objawy: fobie, zaburzenia lękowe czy objawy somatyczne z powodu stresu. Nasilające się trudności mogą prowadzić do zaburzeń odżywiania, depresji, okaleczeń lub prób samobójczych. Warto wtedy sięgnąć po wsparcie specjalisty psychologa klinicznego dzieci i młodzieży lub psychoterapeuty.

Złagodzić huragan

Photo_by_Steinar_Engeland_on_Unsplash

Dorastanie nie zawsze kończy się gwałtownym wyładowaniem. Świadomość, że twoje dziecko może zawsze i o wszystkim z tobą porozmawiać potrafi zlikwidować nie jedno napięcie. Wsparcie i zrozumienie, chociaż najczęściej odrzucane - jest bardzo ważne. Młody buntownik często szuka akceptacji, uwagi i zrozumienia poza domem. Dlatego tak istotne jest słuchanie swojej dorastającej pociechy i zwracanie uwagi na jego potrzeby. Bycie wysłuchanym i dostrzeżonym, mimo różnic i niezgody, jest ważnym doświadczeniem. Stosowanie metody zakazów i nakazów, bez uważności na zmagania dziecka, może mieć odwrotny skutek. Ograniczenia swobody są potrzebne jednak stosowane nadmiernie mogą zwiększać bunt. Pozwól, dziecku wyrazić siebie poprzez muzykę czy ubiór. Przypomnij sobie siebie w tamtym okresie i to, czego tobie wtedy brakowało. Nie musisz zgadzać się na wszystko, co nastolatek powie lub zażąda, ważne są twoje argumenty i spokój. Uważność w wychowaniu swojej dorastającej pociechy to nie lada wyzwanie. Zatrzymaj się na chwilę i przyjrzyj się temu, co ją lub jego naprawdę pasjonuje. Warto także pamiętać, że mimo usilnych starań młodość ma swoje własne prawa. Każdy młody nastolatek coś czasem „przeskrobie” - musi się przecież uczyć na błędach. Wysłuchanie i bycie obok mimo wszystko – sprawi, że twoje dziecko zamiast uciekać jak najdalej od domu, zacznie do niego wracać, bo tam czuje się bezpiecznie.

Copyright © Uważna Pracownia Terapii - Poznań

Tags: Blog

Umów spotkanie

Kamila Fryc
tel. 796 030 230
Paulina Zerka
tel. 730 767 067

Aleksandra Szarek-Baryga
tel. 664 713 900
Martyna Prabucka
tel. 724 576 658
Kinga Żołnowska

tel. 662 127 413
Piotr Sibilski
tel. 502 720 111

Przyjdź na wizytę

Uważna
Pracownia Terapii

ul. Kasztelańska 7
60-316 Poznań

NIP: 777-291-26-15

Dołącz do nas na Facebook'u

Zobacz wskazówki dojazdu.